....þar sem allir þekkja þig með nafni

Guðspjallið skrifar, guðspjallamaðurinn Gunnlaugur

2005-11-02T21:19:00.000Z

Ég frelsaðist í dag. Er ég var á gangi og dást að mannlífinu hér í þessu dásamlega bæjarfélagi varð ég vitni að því þegar blóðþyrstir óargaseggir allir í kringum 1,20 á hæð réðust að gamalli konu með snjóboltum. Atvik þetta tók svo mikið á mig að ég fór beint heim og ígrundaði málið. Og ég hef komist að niðurstöðu. Fulham er einfaldlega lang besta og skemmtilegasta knattspyrnuliðið á Bretlandseyjum í dag. Ekki reyna að véfengja mig. C' mon you Whites!!!

En yfir í annað haldið þið ekki að bóksalinn sálfur hafi ekki fundið lausn á fjárhagsörðugleikum fiskvinnslufyrirtækjanna hér í bæ. Nei, það er ekki sterk staða krónunnar gagnvart dollaranum. Nei, það er ekki helvítis ríkisstórnin. Hásetar á þessum togurum eru að fá allt of mikinn pening. Þeir fara kannski út mánuð í senn á fríu fæði og uppihaldi en fá samt sand af seðlum þegar þeir koma í land. Ekki rukka ég móður mína um milljón í vasapening auk þess að hún eldar ofan í mig og þrífur af mér skítugu fötin. Já bókvitið verður nú ekki í askana látið, ég segi nú ekki annað.

...---...

2005-11-01T18:07:00.000Z

Ég ber orðið mikla virðingu fyrir því fólki sem virkilega nennir að halda úti bloggsíðu.

Ætli hommar skeini sér að jafnaði oftar en venjulegur maður?

Clay Aiken

2005-10-27T14:25:00.000Z

Í framhaldi af pistli gærdagsins ætla ég hér með að játa ást mína á Clay Aiken. Þ.e.a.s. eins mikla ást og einn gagnkynhneigður karlmaður getur/má bera til annars gagnkynhneigðs karlmanns samkvæmt lögum og reglum kirkjunnar. Clay Aiken kveikti von í hjörtum allra horaðra, renglulegra, hvítra karlmanna með útstæð eyru. Hann breyttist úr óheppilega útlítandi félagsmálfulltrúa frá Norður-Karolínu yfir í kvennagull af Guðs náð á einni nóttu. Lítið bara á manninn, ef hann getur það þá geta það allir. Þannig að ekki örvænta þið sem heima sitjið. Af sama skapi ber ég ómælda virðingu fyrir Ásgeiri Guðmundssyni, hann er Clay Aiken okkar Íslendinga.

Samskipti kynjanna

2005-10-26T14:44:00.000Z

Eitt af því sem ég hef aldrei skilið er Bridds og kvenfólk, sem er rækin ástæða fyrir piparsveinslífi mínu undanfarin 19 ár eða svo. Ég viðurkenni það fúslega að ég hef ekki alltaf verið svona girnilega útlítandi eins og ég er í dag, þess vegna var alltaf sagt við mig hérna áður fyrr (aðallega af móður minn) að útlitið væri ekki allt, að gáfnafar væri líka mikilvægt. Þannig að ég hellti mér í bækurnar og þess vegna er eins vel af Guði gerður og ég er í dag. En þá fór ég að hugsa um tilganginn í því þegar þetta er sagt við stráka að útlitið væri ekki allt að maður þyrfti líka að vera gáfaður, er þetta þá sagt í fullri alvöru. Ég spyr mig, ef kona hefði úr fjórum "gentlemen callers" að velja sem væru Russell Crowe og Colin Farrel annars vegar og Bill Gates og Stephen Hawking hins vegar, hvern myndi hún velja. Persónulega myndi ég frekar velja Meg Ryan til undaneldis heldur en (ætlaði að hafa nafn á gáfaðri konu hérna en eftir 30 mínútna umhugsun og annan eins tíma í heimildaöflun á netinu var ég ennþá alveg tómur). Þótt hugsunin á bakvið að segja svona nokkuð sé góð, og munið að hér er maður með reynslu að tala, þá getur hún í sumum tilfellum verið særandi. Þetta er eins og að segja við konuna sína; ooo þú varst svo flott í bikiníinu út á Spáni áður en að þú varst ólétt. Hrós sem snýst upp í andhverfu sína.

Fóðleikshornið: Þegar John Ratzenberger fór í leikprufu fyrir Staupastein sótti hann um hlutverk Norm, hann þótti ekki henta í það hlutverk en heillaði framleiðendur það mikið að handritshöfundur bjuggu til hlutverk Cliff sem átti þó í fyrstu aðeins að vera í 7 þætti en endaði með að vera í öllum 11 seríunum.

The Forresters

2005-10-25T16:31:00.000Z

Ég hef nú ákveðið að demba mér af fullu afli út í hinn eitilharða heim veraldarvefsins með þessari vefsíðu þar sem heimspekilegar vangaveltur munu leika lausum hala.

Fyrst af öllu vill ég byrja að tala um skólalífið, er það bara ég eða eð það farið að líkjast æ meira ódýrri sápuóperu ættaðri frá einhverju Mið-Ameríkuríkinu. Án gríns við erum með allar steríótýpurnar, við erum með rauðhærða harðstjórann, undirlæga eiginmanninn, dramadrottninguna, Jock-ið, geðsjúklinginn, MILF-ið, alkóhólistann auk þess að vera með Fransmann og Þjóðverja í þokkabót. Margar sæmilegustu myndir hafa verið framleiddar með aðeins helminginn af þessum mannskap. Ef kunnátta mín og þekking á amerískri kvikmyndaframleiðslu svíkur mig ekki mun framvinda mála verða eitthvað á þessa leið.

Ólína verður ólétt (enda frjósöm með afbrigðum) en gerir sér ekki grein fyrir því hvort Ingi Þór eða Jóhann sé pabbinn, þegar það er í raun Emil. Siggi snýr algjörlega grunlaus heim úr námsleyfinu sínu og stendur í þeirri trú um að nú sé honum loks erfingi borinn. Ólína ryðst fram fyrir Ingibjörgu í röðinni að kaffikönnunni upp á kennarastofu, Ingibjörg tekur þetta mjög nærri sér og finnst allverulega vegið að sér, hún klagar þá í Finnboga Hermannsson og veikist skyndilega í tvær vikur í kjölfarið (en á þó rétt á að framlengja þau veikindi um aðrar tvær vikur). Ekkert er vitað um fyrirætlanir Hallgríms enda um algjört "Loose Cannon" að ræða og hann til alls líklegur. Hermann Níelsson er talinn allur eftir að hafa lent í flugslysi, en fyrir tilstilli ótrúlegrar hörku og þrautseygju kemst hann einn lífs af og skilar sér óhultur til mannabyggða mánuðum seinna. Kristinn Harðarson vaknar úr dái og kemst að því að hann eigi tvíburabróður norðan heiða, þ.e. Áskel nokkurn Harðarson, þeir finna með sérsameiginleg áhugamál (stærðfræði og matur) og lifa hamingjusamir saman til æviloka.

Já það verður svo sannarlega spennandi að fylgjast með framvindu mála þegar Ísfirskir menntaskólanemar snúa til baka eftir jólafrí.

Fróðleikshornið: Einu sinni þegar Queen héldu partý réði Freddy Mercury hálft dúsen af dvergum til að ganga um partýið með bakka á höfðinu og á þessum bökkum voru línur af kókaíni sem gestum og gangandi var frjálst að bragða á.

Unbelievable? Believe it!!